گرچه دوری زبرم.،همسفر جان منی..

قطره ی اشکی و در دیده ی گریان منی..

در دل شب منم و یاد تو و گوهر اشک..

همره اشک، توهم ،بر سر مژگان منی..

دست هجران تو سامان مرا بر هم ریخت..

بازگرد ای که امید من و سامان منی..

این مپندار که نقش تو رود از نظرم..

خاطرت جمع،که در خواب پریشان منی..

در شب بی کسی ام،یاد تو مهتاب من است..

خود چراغی تو و در شام غریبان منی..

دیشب کسی این گوشه کنارها نبوده که واسه یه قطره اشک تفالی به حضرت

حافظ بزنه...!!؟؟ چقدر خالی بودم از حس تفال ....

و یلدا بازهم به تلخی و تنهایی گذشت...!!