بهانه با من
گفتم : به دام اسیرم ، گفتا که :دانه با من..!
گفتم : که آشیان کو ؟ گفت :آشیانه با من..!
گفتم که : بی بهارم،شوق ترانه ام نیست..
گفتا : بیا به گلشن ، شور ترانه با من..!
گفتم : بهانه یی نیست تا پرزنم به سویت..
گفتا : تو بال بگشا ، راه بهانه با من..!
گفتم : به فصل پیری در من گلی نروید..
گفتا که : من جوانم ،فکر جوانه با من..!
گفتم که : خان و مانم، در کار عاشقی رفت..
گفتا : به کار خود باش ،تدبیر خانه با من..!
گفتم : به جرم شادی،جور زمان مرا کشت..
گفتا : تو شادمان باش ،جور زمانه با من..!
گفتم : زعشقبازی ، در کس نشان ندیدم..
زد بوسه بر لبانم ، گفتا نشانه با من..!
گفتم : دلم چو مرغیست، کز آشیانه دوراست..
دستی به زلف خود زد ، گفت آشیانه با من..!
گفتم : زمهربانان روزی گریزم آخر..
گفتا : که مهربان باد ، اشک شبانه با من..!
بلاخره بعد از چند ماه تردید بین موندن و رفتن...!!
تصمیم گرفتم بمونم و اینجا رو واسه همیشه به خاطره ای زیبا
تبدیل کنم...!!و ردپای قشنگ شما دوستان گلم را برقاب خالی
دل و جانم حک کنم..!!