راز گریه ی کودکان
شگفتهای آفرینش از زبان امام جعفرصادق(ع)،به مفضّل بن عمر جعفی...
ای مفضل..! از منافع گریه ی کودکان نیزآگاه باش...
بدان که درمغز کودکان رطوبتی است که اگر درآن بماند.، بیماریها و
نارسایهای سخت و ناگوار به او رساند.،مانند نابینایی و جزء آن..
گریه، آن رطوبت را از سر کودکان سرازیر و بیرون می کند و بدین وسیله
سلامتی تن و درستی دیده ی ایشان را فراهم می آورد..! پدرومادراز این
راز آگاه نیستند و مانع آن می شوند که کودک از گریه اش سود ببرد..!!
اینان همواره در سختی می افتند و می کوشند که او را ساکت کنند و با فراهم
کردن خوسته هایش از گریه بازش دارند.،ولی نمی دانند که گریه کردن به
سود اوست و سرانجام نیکی پیدا می کند...
بدین ترتیب چه بسا که در اشیاء ،منافعی نهفته باشد که معتقدان به اهمال و
بی تدبیری در کار عالم از آن غافل اند و اگر می دانستند.،هیچ گاه نمی گفتند
که فلان چیز بی ثمر است..!!زیرا آنان از اسباب و علل آگاه نیستند..!!
براستی هرچه را که منکران نمی دانند.،عارفان می بینند..!!
چه بسیار است چیزهایی که دانش اندک آفریدگان از آن کوتاه است و خالق
آفرینش با دانش بی پایانش ازآن آگاه است..قداستش عظیم و کلمه اش والاست..
و اما آبی که از دهان کودکان سرازیر میشود و خارج می گردد.،رطوبتی
است که اگر در بدنهایشان بماند.،آثار وخیمی بر جای می گذارد..!!
چنانکه دانی گاه که رطوبت بدن چیره می شود(وبر دیگرعناصر،غلبه می کند)
شخص،دچار کودنی..دیوانگی..کم عقلی..فلج.. و جزآن می گردد..!!
خداوند جلّ وعلا تدبیر چنان نمود که این رطوبت در دوران کودکی از دهانشان
بیرون رود و در بزرگی از سلامت تن بر خوردار گردند..بدین ترتیب،
پروردگار به خاطر نادانی آفریدگان بر آنان منت نهاد و تفضل نمود.،
اگر اینان از داده ها و نعمتهای بی شمار او آگاه بودند.،هیچ گاه در معصیت
و لغزش از فرمانش فرو نمی افتادند..پاک و منزه خدایی که چه بزرگ است
نعمتهای او بر مستحقان و دیگر آفریدگان!!و چه والاتر است از آنچه
باطل گرایان می پندارند...!!
خداوندا..!! می دانم هیچ گاه قدر داده ها و نعمتهای بی شمارت را ندانستم..!!
و این بود که در باتلاق لغزش و معصیت فرو رفتم..!!
اما تو بزرگ و والایی..پس لغزشها و معصیتهایم را ببخش..
و مرا از شکر گذاران درگاهت قرار ده..!!