نازنین محبوبم...!!خود را چون دانه ای در زمستان حس می کنم،که می داند

بهار نزدیک است.،جوانه پوسته را خواهد شکافت،و زندگی ای که هنوز درمن

خفته است،هنگامی که فرا خوانده شود،باید به سوی سطح زمین بالا رود..!!

سکوت دردناک است..!!اما در سکوت است که همه چیز شکل می گیرد.،

و در زندگی ما لحظه هایی هست که تنها کار ما باید انتظار باشد..!!

درون هر چیز،در اعماق هستی،نیرویی است که چیزی را می بیند و می شنود

که هنوزقادر به درکش نیستیم.،هرآنچه امروزهستیم،ازسکوت دیروززاده شده..

ما بس تواناتر از آنیم که می اندیشیم.،لحظه هایی هست که در آن ها، یگانه راه

آموختن، به کار نبردن هیچ ابتکاری،انجام ندادن هیچ کاری است..!!

زیرا در این لحظه های سکون،بخش نهان وجود ما فعال است و می آموزد..

آن گاه  که شناخت نهان در روح ،خود را می نمایاند، از خود شگفت زده

می شویم و انگاره های ما از زمستان ،به گل می نشینند، در حال سرودن

نغمه هایی که هرگز در رویا هم نشنیده ایم..!!

زندگی همواره بیش تراز آنی به ما می بخشد که خود را سزاوارش می دانیم..!!