قسمت پایانی سخنان رهبر و مقتدایمان سید علی را با بغض بخوان...!!

 

ای سید ما...!! ای مولای ما...!!

ما آنچه باید بکنیم انجام میدیم..آنچه باید گفت را گفتیم و خواهیم گفت...

من..!! جان ناقابلی دارم...

جسم ناقصی دارم...

اندک آبرویی هم دارم که این را هم خود شما به ما دادید...

همه ی اینها را من کف دست گرفتم در راه این انقلاب و در راه اسلام فدا خواهم کرد...

این ها هم نثار شما باشه....

سید ما...!! مولای ما...!! دعا کن برای ما...

صاحب ما تویی...صاحب این کشور تویی...صاحب این انقلاب تویی...

پشتیبان ما شما هستید...

ما این راه را ادامه خواهیم داد..با قدرت هم ادامه خواهیم داد...

در این راه ما را با دعای خود..، با حمایت خود..، با توجه خود..، پشتیبانی بفرما...

بعد از یک هفته..، غروب دلگیر و تلخ....!!

کلام نورانی رهبر و مقتدایمان..، آرامش عجیبی را به قلب غم زده ام تقدیم کرد...!!!

رهبرا...!! به همه ی فرمایش هایت لبیک حواهم گفت...!!