آشفتگی
من آن درخت غریبم که یک جوانه ندارم..
کویر زادم و از برگ و گل نشانه ندارم..
منم چو مرغ گریزان دشت،در دل شبها
ز هیچ سوی،نشانی ز آشیانه ندارم..
سرم به زیر پر غربتست و پای به زنجیر
برای نغمه ی مستانه یی، بهانه ندارم..!!
........................................................................................
اشک نوشت :
نمیدونم چرا اخلاقم بهم ریخته...!!! رفتارم تغییر کرده...!!
اونقد عصبانی میشم که فقط واسه آروم کردن خودم باید بزنم
یه چیز با ارزشی رو بشکونم...!!
یه مبایل..یه تلفن...یه جارو برقی..۳تا گلدون...میز...و...
همه ی این لوازم تلفات دو ماه پیشه....!!!
لبخند نوشت :
نازنینم..!!من اگه جای تو باشم نمیام با این یه قطره اشک زندگی
کنم..!! آخه میزنه همه ی جهیزیه ی با ارزش و قشنگتو نابود میکنه..!!
کمک نوشت :
از همه ی دوستان عزیزی که راه حلی برای این بی اخلاقی من دارند
تقاضا میشود.،در اولین فرصت راهنمایی کنند...!!
خجالت نوشت :
خداییش نمیدونم چه جوری توی روی شما نگاه کنم...!!
ولی این مطالب را اینجا نوشتم که خودم از خودم خجالت بکشم و
سعی کنم دیگه تکرار نکنم...!!!