انسان دو بار در طول عمر خود به سر دو راهی می رسد...

یکی در حدود بیست سالگی،دیگری چهل سالگی...!!

در سر این دو راهی یکی را انتخاب می کند و به همان راه می افتد..

دیگر مشکل است راه خود را عوض کند...!!

دو راهی اول شهوترانی و عفاف است..!!

دو راهی دوم تزلزل و ایمان..!!

تزلزل را با شهوت...و عفاف را با ایمان یکی سازید..،

دو شاهراهی در مقابل بشریت می یابید،با رنگهای گوناگون آن،

که در هر یک گروهی روانند..!!

یکدسته به فنای مادی می کوشند و دسته ی دیگر به تحکیم آن.،

یکی زندگانی را تنها لذت مادی می داند و زنجیره ها را پاره می کند،

دیگری حیات را صفای باطن و آرامش وجدان می داند و زنجیرهایی برای

شهوت و لذت حیوانی بوجود  می آورد..!!

یکی حیوانی می شود که عقل را تابع کشش لذات خود می سازد..!!

دیگری انسانی می شود که احساسات حیوانی را به دانش و

تقوای خود مهار می کند.،

یکی از فرشته ها بالاتر می رود..!!دیگری از شیطان پایین تر..!!

این جنگ همیشه در باطن ما هست و

انعکاس آن در حیات ما دیده می شود..!!

هرکس راهی را که انتخاب کرد،در مدت عمر خود آثار آن را می یابد و

ثمره های همان را می چیند،

زیرا خدا برای هر راهی مناظر و آثاری گذاشته است...!!!