مرو که درد مرا با نگاه ،چاره کنی

       بخند تا که شبم را پر از ستاره کنی

         تبسم تو دلم را ستاره باران کرد

           رسم به ماه ،اگر خنده ی دوباره کنی

             به دانه دانه ی اشکم نگاه کن ای ماه

               که از ستاره فزون است اگر شماره کنی

                 به عشق ،در برت آیم اگر اجازه دهی

                   به شوق ،جان بسپارم اگر اشاره کنی

                     عقیق بوسه به لبهای من ،نگین وفاست

                       نهم به لاله ی گوشت که گوشواره کنی

......................................................................................

لبخند نوشت :

این شعر قشنگ را همراه با یه معذرت خواهی اساسی تقدیم

میکنم به تنها گل زندگیم.. نازنین عزیزم...!!

..

..

خجالت نوشت:

از همه ی دوستان گلم به خاطر بیت آخر این شعر شرمنده

و خجالت زده ام...!!

خوب چی کار کنم شعر یه شاعره دیگه...!!نمی تونم که حذفش کنم..!!