سرخوش زسبوی غم پنهانی خويشم

                  چون زلف تو سرگرم پريشانی خويشم

                  در بزم وصال تو نگويم زکم و بيش

                  چون آينه خو کرده به حيرانی خويشم

                  لب باز نکردم به خروشی و فغانی

                  من محرم راز دل طوفانی خويشم

                  يک چند پشيمان شدم از رندی و مستيی

                  عمريست پشيمان زپشيمانی خويشم

                  از شوق شکرخند لبش جان نسپردم

                  شرمنده جانان زگران جانی خويشم

                  بشکسته‌تر ازخويش نديدم به همه عمر

                  افسرده دل از خويشم و زندانی خويشم

                      هر چند امين، بسته دنيا نيم اما

                      دلبسته ياران خراسانی خويشم

                                                       ....مقام معظم رهبری....